Pietertje Cornelia Donker

Pietertje kwam over als een norse vrouw maar dat was ze niet. Zij verloor haar moeder al op jonge leeftijd. Ze was 8 jaar. Hierna kwam een last op haar schouder. Pietertje was uitermate schoon. In de bakkerij werd alles geschrobd en schoongemaakt. Iedere week weer opnieuw. Niet iedereen kon met haar opschieten ondanks dit was Pietertje toch erg gastvrij. In huize Tukker was vaak bezoek.
Dit blijkt onder meer uit het verhaal van de twee jongens, Ernst Amersfoort en zijn broer die iedere week op bezoek kwamen. Deze twee jongens waren van haar zus Marie. (Hier zit Corrie Amersfoort in de lijn).
Als Pietertje met een van de dochters dan weer op de knieën lag om de vloer te boenen en de veerboot van Rotterdam naar Gouda kwam voorbij vroeg Pietertje; 'Staan ze d'r al?' De jongens stonden dan met nette pakken, hoeden op en een stok in de hand. "Ja was het antwoord.' Dan volgde een kleine vloek, maar de jongens bleven van vrijdag tot zondag-avond.

Ook was er altijd gastvrijheid voor de schoolmeester van het dorp. Zo zijn meester de Geus en juffrouw van de Schee jaren in huis geweest.

Als Pietertje je mocht kon je een potje breken. Maar voor je zover was! Jaap Rensink heeft er een jaar over gedaan. Hij was matroos, en Pietertje had het gezegde "In iedere stad een andere schat met die matrozen." Jaap heeft dus zijn best moeten doen.

Pietertje had ook interesse in politiek. Hier kon ze met Heinz Schmidt haar schoonzoon goed over praten.