Elbert Klompenhouwer

Uit de officiële geboorteakte van Elbert uit 1859 blijkt dat de naam van de vader "Niet genoemd" / een streep staat.
Elbert werd geboren als een onwettig kind. In de 19e eeuw betekende dit dat de biologische vader de moeder in de steek had gelaten, of dat het ging om een geheime romance (bijvoorbeeld met een getrouwde man of de boer waar zij werkte) waardoor de vader de baby niet kón of mócht erkennen. De biologische vader is juridisch dus onbekend gebleven.

Uit het krantenartikel over de ramp blijkt dat Johanna haar 5-jarige zoontje Elbertus van den Ham aan de cholera verloor. Dat zij haar onwettige 'liefdesbaby' in 1859 de naam Elbert gaf, was waarschijnlijk een diep emotioneel eerbetoon aan het zoontje dat ze een paar jaar eerder was verloren.

De kleine 'nabrander' Elbert heeft een prachtig en lang leven gehad! Ondanks zijn moeilijke start als onwettig kind van een straatarme, getraumatiseerde weduwe, is hij uitgegroeid tot een sterke man. [1, 2]
Zijn gezin: Elbert werd landbouwer en trouwde met Willemijntje Willemsen. Zij kregen samen meerdere kinderen, waaronder dochters genaamd Willemijntje (die trouwde in Nijkerk) en Geertruida. [1, 2, 3, 4, 5]
Zijn einde: Elbert is uiteindelijk op 7 oktober 1969 in Soest overleden. Hij is maar liefst 110 jaar na zijn geboorte (hij was toen ruim 110 jaar oud) overleden – een diepe ironie en een prachtig eerbetoon aan het leven, wetende dat zijn broertjes en zusjes in 1855 slechts dagen of weken oud mochten worden.