De stamboom van de familie Tukker/Tucker uit Vijf Herenlanden in Zuid-Holland en Utrecht.
|
De oudste gegevens van de voorouders zijn twee berichten. Jan en Willam (die) Tucker pachtten in 1358 een 'waard' in Honswijk van de heer van Culemborg. Honswijk is een niet meer bestaand dorpje aan noordzijde van de Lek. (Het is nu een gebied in de gemeente Houten) Er is ook een bericht uit dezelfde tijd (1368) van een Jan Tucker in Breda die een huis aan de Haagdijk verkoopt. Het is nog de vraag of de Jan uit Honswijk dezelfde Jan is uit Breda. Het kunnen ook twee verschillende personen zijn. Veel van de familie is te vinden in Hagestein (voorheen Gaasperde). Er liep vroeger een riviertje 'de Gaasp' tussen de Lek via de bovenloop van de Hollandse IJssel naar de Oude Rijn. In Hagestein had de familie een boerderij in bezit. Deze stond vermoedelijk aan de westkant van het dorp. Ook hadden zij landerijen tussen Hagestein en nu de afrit van de A2 naar de A27. Er komen veel schepenen en een enkele schout voor in de familie. Mede door deze gegevens is er veel informatie bewaard gebleven. |
Waar de familie voor 1358 is geweest wordt nog onderzocht. Tukker is een beroepsnaam oorspronkelijk uit de wol-industrie. Tukken betekent het vollen van de stof.
Lees: |

|
De familie heeft ook een heraldisch wapen. Dit wordt beschreven als 3 schoorsteenhalen, 2 boven 1 onder. Deze gegevens zijn zeker. De kleuren zijn niet bekend. Er zijn wel basiskleuren in de heraldiek dus kunnen we heel voorzichtige een benadering maken. Mogelijk zijn de kleuren argent (zilver) op een keel (rood) achtergrond. Rood staat voor moed en opoffering, zilver voor trouw. De betekenis van een schoorsteenhaal is ook nog niet exact achterhaald. Het komt wel meer voor op wapens in Zuid-Holland. Een schoorsteenhaal zou huisvlijt of bescherming van huis en haard betekenen. Dit laatste in verband met de vele overstromingen van rivieren in het gebied? |
|
Van hokjes naar menselijkheid.
Als ik zo diep in de geschiedenis van onze familie duik, ontkom ik er niet aan om ook naar het heden te kijken.
De geschiedenis leert ons dat we als samenleving alleen vooruitkomen als we de schouders eronder zetten en het 'samen' doen. Dat gold voor de hardwerkende boeren en bakkers in Vijf Herenlanden en de Alblasserwaard van vroeger, en dat geldt nog steeds voor ons allemaal vandaag.
De wereld om ons heen lijkt soms steeds verder te polariseren. We worden via de media en het publieke debat constant ingedeeld in hokjes: op basis van huidskleur, gender, geaardheid, achtergrond, uiterlijk of zelfs opleidingsniveau. Het lijkt wel alsof we de verschillen zijn gaan cultiveren, in plaats van wat ons bindt.
Mensen zijn niet allemaal hetzelfde, en dat hoeft ook niet. Iedereen is uniek. Maar we zijn zonder uitzondering allemaal gelijkwaardig. Het sleutelwoord daarin is simpel: wederzijds respect.
Laten we stoppen met het onnodig benadrukken van uiterlijke kenmerken of identiteiten. Of het nu gaat om de nuances in onze huidskleur, gender, of welk ander label dan ook: maak er geen onderscheid in als dat niet strikt noodzakelijk is. Achter elk label zit immers gewoon een mens.
Er wordt vandaag de dag enorm veel geïnvesteerd in het benadrukken van wat ons verdeelt. Ik geloof dat we die energie moeten omdraaien. De vraag zou niet moeten zijn: 'hoe verschillen wij?', maar: 'hoe maken we deze wereld samen beter voor iedereen!'
Ik wens u veel leesplezier toe